 |
|
 |
ประกาศผลการประกวด
"การเขียนคำบอกเล่าความรู้สึกดี-ดี ความประทับใจ ความรัก และความผูกพันที่มีต่อพี่เบิร์ด"
ขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ "พี่เบิร์ดแฟนคลับ" ที่ให้ความสนใจร่วมกิจกรรมที่จัดทำขึ้นในเว็บ BBBird.com ในช่วงเดือนแห่งความรักที่ผ่านมา โดยการเขียนคำบอกเล่าความรู้สึกดี-ดี ความประทับใจ ความรัก และความผูกพันที่มีต่อพี่เบิร์ด ส่งทางไปรษณีย์มาให้บีบี ซึ่งทุกคนเขียนได้ดีมาก อ่านแล้วอยากให้รางวัลกับทุกคน แต่เนื่องจากเป็นการประกวด บีบีจึงจำเป็นต้องพิจารณาคัดเลือก ซึ่งได้มา 5 ฉบับ พร้อมได้ถ่ายสำเนาใส่แฟ้มส่งถึงมือพี่เบิร์ด และพี่เบิร์ดได้อ่านแล้ว ดังต่อไปนี้
อันดับ 1 ได้แก่ คุณ นพมาศ รอดโฉม (เอ๋โอ๋) ได้รับรางวัล Poster ขนาดใหญ่ Smile Club พร้อมลายเซ็นต์ของพี่เบิร์ด
อันดับ 2 มี 2 คน ได้แก่ คุณ กมลวรรณ วิมลจริยาบูลย์ (กุ้ง พิจิตร) และ คุณ ศิรินาถ อรัญญาชัยเศรษฐ (เต๋) ได้รับรางวัล Organizer พิเศษ มีรูปพี่เบิร์ดปกหน้า-หลัง พร้อมลายเซ็นต์ของพี่เบิร์ด
อันดับ 4 ได้แก่ คุณ จารุณี คหัฐนเศรษฐ์ (ติ่ง) ได้รับรางวัล Poster ขนาดเล็ก 100 เพลงรักฯ พร้อมรูปภาพพี่เบิร์ดขนาด 5"x7" ทั้ง 2 ชิ้น พร้อมลายเซ็นต์ของพี่เบิร์ด
อันดับ 5 ได้แก่ คุณ อุทัยวรรณ รัตนาวิญญู (หนู) ได้รับรางวัล Poster ขนาดเล็ก Smile Club พร้อมลายเซ็นต์ของพี่เบิร์ด
(โดยพี่สาวเป็นผู้มารับแทน เนื่องจากอยู่ต่างจังหวัด ไม่สามารถมารับด้วยตนเองได้)
บีบีขออภัยที่ไม่ได้บอกไว้ตอนประกาศการประกวดว่า รางวัลจะเป็นอะไร เนื่องจากบีบีได้จัดเตรียมของรางวัลไว้ และเป็นความตั้งใจว่า จะขอลายเซ็นต์พี่เบิร์ดด้วย เพื่อเพิ่มคุณค่าของรางวัลที่จะมอบให้แก่ผู้ชนะ แต่ขณะนั้นบีบียังไม่มั่นใจว่าจะทำได้หรือไม่ แต่ ณ ขณะนี้ ของรางวัลทุกชิ้น พี่เบิร์ดได้กรุณาเซ็นต์ให้เรียบร้อยแล้ว ทั้งนี้ด้วยความกรุณาอย่างยิ่งของ พี่น้อย ที่ช่วยจัดการให้อย่างรวดเร็ว ขอขอบพระคุณ พี่เบิร์ด และ พี่น้อยอย่างสูง มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
** บีบีขอแสดงความยินดีกับทุกคนที่ได้รับรางวัล ขอให้รางวัลนี้เป็นกำลังใจแก่ทุกคน **
อันดับ
1
Valentine's Day กับความรักที่มีต่อ P'Bird
พี่เบิร์ด คือ ปัจจัยที่ 5 ของดิฉัน เพราะเป็นสิ่งที่สร้างความสุขให้ดิฉันเสมอ เมื่อได้หยิบเทปของพี่เบิร์ดมาฟัง แรกๆเลยดิฉันไม่มีศิลปินในดวงใจหรอกนะ แต่มีวันหนึ่ง เพื่อนดิฉันถามว่าชอบนักร้องคนไหน ดิฉันก็มานั่งคิดค่ะว่า ดิฉันชอบใคร แล้วเพื่อนดิฉันก็แนะนำให้ดิฉันรู้จักกับนักร้องคนหนึ่ง เพื่อนดิฉันบอกว่าชอบ Bird ซิ ร้องเพลงเพราะดี ด้วยความเป็นเด็ก (ป.4) และอยากมี นักร้องในดวงใจ เลยชอบพี่ Bird เป็นต้นมา และชอบมากขึ้นตอนอยู่ประถม 6 ตอนนั้นเรียนอยู่ต่างจังหวัด มีความฝันแบบเด็กๆว่า "สักวันหนึ่งดิฉันจะต้องเห็นตัวจริงของพี่เบิร์ดให้ได้" ความฝันนั้นยังคงมีต่อไป กระทั่งดิฉันเรียนจบ ปวส. และได้เข้ามาเรียนที่กรุงเทพฯ และคิดอยู่เสมอว่า เรามาอยู่กรุงเทพแล้ว จะทำยังไงให้ได้พบพี่เบิร์ด คอนเสิร์ตก็แสนจะแพง คงไม่มีโอกาสเข้าไปดูได้ ด้วยความเป็นเด็กบ้านนอกตัวเล็กๆคนหนึ่ง คอนเสิร์ตผ่านไป ดิฉันก็ยังคงไม่ได้เห็นพี่เบิร์ดตัวจริง จนวันหนึ่ง ดิฉันมีโอกาส ได้เข้าไปงานแถลงข่าวเปิดอัลบั้มชุด ธงไชย เซอร์วิส แบบไม่ทันตั้งตัว พอพบตัวจริงแล้ว ยิ่งทำให้ดิฉันชอบพี่เบิร์ดมากขึ้น และอยากให้พี่เบิร์ดรู้จักเรา อยากจะบอกพี่เค้าว่า เราชอบพี่มากนะ ชอบพี่ชนิดฟีเวอร์เลยนะ
เคยมีความคิดอยู่ครั้งหนึ่งว่า จะหาวิธีไหนดีที่จะทำให้ ความชอบพี่เบิร์ดมันลดน้อยลง แต่หายัไงก็ไม่เจอ ยิ่งพยายามเลิกชอบ ยิ่งทำให้เราชอบมากขึ้น จนกระทั่งพบว่า มันคือสิ่งเดียวที่ทำให้เรามีความสุขไม่ใช่เหรอ เรายอมเสียตังค์ซื้อ CD, VCD, หนังสือ ทุกๆอย่างที่มี Bird แต่ก็แปลกเมื่อเราซื้อแล้ว เราไม่เคยมีความรู้สึกเสียดายเลย กลับมีความสุขทุกครั้งที่ได้ซื้อ แปลกจริง
เท่านี้คงจะพอแล้วนะ สำหรับคำว่า "รักพี่ Bird"
เอ๋โอ๋
อันดับ
2
ความประทับใจที่มีต่อพี่เบิร์ด
เรื่องความประทับใจที่มีต่อพี่เบิร์ด มันไม่รู้ว่าเริ่มตรงไหนนะ แต่ที่พอจำได้คือ เคยเห็นผู้ชายคนนึง ในสายตา ตอนนั้นเด็กๆ คือ ไม่ได้สนใจว่าหล่อ แต่ครั้งแรกที่รู้จักพี่เบิร์ดคือ พี่สาวกุ้งได้ดูหนังเรื่องด้วยรักคือรัก ด้วยรักและผูกพัน แต่กุ้งจำไม่ได้ว่าช่วงไหน คือพี่เค้าพาไปดูก็ ดู ชอบเพลง เพราะเพลงเพราะ และก็ดังนะสมัยนั้น แต่ไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะยังเด็กอยู่ แต่จำได้ว่า ช่วงอัลบั้มรับขวัญวันใหม่ กุ้งเพิ่งเริ่มขึ้นมัธยมเอง ได้ยินทุกวัน เพราะแม่ซื้อเทปมาฟัง ซึ่งปกติจะฟังกันแต่เพลงลูกทุ่ง เพราะต่างจังหวัดเพลงลูกทุ่งจะดังกว่า แต่ไม่รู้เป็นไร ได้ยินเพลงพี่เบิร์ดทุกวันไม่ว่า จะสถานีวิทยุไหน เปิดหมด ทำให้ติดหู และประกอบกับพี่เค้าเป็นพิธีกร รายการ 7 สีคอนเสิร์ตกับพี่ตั๊ก ด้วยมั้ง ดูแล้วพี่เบิร์ดน่ารัก อารมณ์ดี แต่ถ้าถามว่าที่ชอบ และรู้จักกันทั้งบ้านที่สุดก็คือ เล่นละครเรื่องคู่กรรม กับ บูมเมอแรง แบบว่าที่บ้านไม่ว่าจะมีธุระอะไรต้องหยุดกิจกรรมทุกอย่างเพื่อมาดูคู่กรรม เพราะพี่เบิร์ดน่าสงสารมาก ส่วนเรื่องเพลงก็ฟังสบายๆ สนุกและตั้งแต่นั้นมาก็เป็นแฟนเพลงของพี่เบิร์ดมาตลอด แต่ยังไม่เคยได้ไปดูคอนเสิร์ตเลย จนกระทั่ง เรียนจบถึงได้ดูคอนเสิร์ตของพี่เบิร์ด อันแรกก็ซ่อมได้ ต่อมาก็ อโรคา อันนี้ชอบมาก แปลกดี พี่เบิร์ดเก่งมาก แสดงเกือบทุกฉาก ซึ่งคิดว่าพี่เค้าคงเหนื่อยมาก แต่เราก็เป็นกำลังใจให้พี่เค้าตลอดนะ จนมาถึงร้อยเพลงรักอันนี้ดีมากเลย พ่อชอบมาก เพราะเพลงสมัยพ่อเลยถูกใจมาก ได้ดูคอนเสิร์ตด้วย สนุกอีกแบบที่ไม่เคยคือ เป็นเพลงเก่า แต่ก็ฟังแล้วเพราะดี และต่อมาก็ได้เข้า www.bbbird.com และได้รู้จักผู้หญิงคนนึงซึ่งเป็นคนที่รักพี่เบิร์ดเหมือนเรา และได้ทำสิ่งที่เราอยากทำแต่ทำไม่ได้คือทำ web ที่แสนจะถูกใจแฟนคลับ ทำให้เราได้พูดคุยและแลกเปลี่ยนความรักและรับรู้ข่าวสารที่มีต่อพี่เบิร์ด เรารู้สึกขอบคุณเค้ามาก และหลังจากนั้นก็เป็นเรื่องของคุณแม่พี่เบิร์ด ซึ่งทำให้เราเศร้ากันไปด้วยเนื่องจากคุณแม่พี่เบิร์ดหลับ ซึ่งเราก็ทราบกันดีว่าพี่เบิร์ดรักคุณแม่มาก ซึ่งในบทสัมภาษณ์ ในหนังสือ หรือที่อื่นๆ ก็ตาม พี่เบิร์ดได้ให้แง่คิด เกี่ยวกับความรักแม่ การแสดงออกถึงความรักแม่ ทำให้เราเอง กล้าที่จะทำ คือแสดงออกว่ารักแม่ คือจุดนี้ก็เป็นส่วนดีที่เราได้รับจากพี่เบิร์ด และเราได้ไปร่วมงานคุณแม่พี่เบิร์ด และอีกหลายงานไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ตครั้งล่าสุดนี้ ซึ่งคราวนี้เรามีเพื่อนๆ ที่รักพี่เบิร์ดมาดูด้วยอีกเยอะ มีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอพี่เบิร์ดได้รอยยิ้มกลับบ้านทุกครั้ง ทั้งหมดนี้คือความสุขที่ได้จากผู้ชายคนนึงซึ่งคนอีกเป็นร้อย หรือมากกว่านั้น รัก ผู้ชายที่รักแม่ รักครอบครัว รักประเทศ รักทุกอย่างที่เป็นไทย
สิ่งที่พี่ชายแสดง ไม่ว่าจะทำการกุศลหรือสิ่งใดๆ ที่พี่เบิร์ดทำ ทำให้ทุกคนรวมทั้งตัวเองมีความสุข นั่นแหละคือความประทับใจที่ เรามีต่อ พี่เบิร์ด
กุ้ง พิจิตร
อันดับ 2
- หนึ่งหน้ากระดาษคงจะน้อยไปสำหรับผู้ชายที่ชื่อ Thongchai McIntyre ถ้าให้พูดถึงความรัก+ความประทับใจที่มีต่อ P'Bird ก็เริ่มจากการได้ดูทีวีเป็นรายการเพลงรายการหนึ่ง ตอนนั้นยังไม่รู้จักชื่อพี่เบิร์ดเลย แต่ชอบผู้ชายคนนี้จัง! ใครกันเนี่ย? อารมณ์ดี สบายๆ นี่อาจจะเรียกว่าเป็นความประทับใจครั้งแรกก็ได้น๊ะ ต่อๆมาก็ได้ดูทีวีเรื่อง "บ้านสอยดาว" โอ้โห! หาชื่อเลย ผู้ชายคนที่เล่นเป็นวุฒิเนี่ย ไม่ชอบเลย ไม่อยากมองหน้าด้วย "แบบว่า In ไปกับบทหน่ะ" ตอนนั้นยังเด็กๆอยู่ก็ไม่ได้แบ่งแยกอะไรมากมาย ว่าอันไหนคือละครอันไหนคือตัวจริง ตอนนั้นยังคิดเลยว่าถ้าคนที่ชื่อ ธงไชย แมคอินไตย์ เล่นละครเรื่องไหนอีกจะไม่ดูเลยอีกเลยด้วย "ก็พี่เบิร์ดดั๊นเล่นดีมากไปหน่อยหนิ" แต่ตอนนั้นเด็กๆอ่ะ ตอนนี้สิรั๊ก รัก ร๊าก P' เค้าจัง อิอิอิ
- พอถึงตอนที่เต๋เรียนประถม 5 นี่สิ P'Bird ออกเทปชุดแรก ตอนนั้นที่ร.ร.มีงานครบรอบ 50 ปีร.ร. ก็มีการจัดกิจกรรมต่างๆ รวมทั้งมี Concert ของแจ้-ดนุพลด้วย แต่ว่าเต๋เฉยๆอ่ะค่ะน๊ะ พอคุณครู+Sister บอกว่าจะมีนักร้องรับเชิญมาชื่อ Thongchai McIntyre 55555 โอ้โห! อีกแล้ว ดู ดู ดู ดู ซื้อบัตรเลย แล้วก็นับวันรอ พอถึงตอนที่ P'Bird จะมาตื่นเต้นมาก อยากเจอพี่เค้าจัง จำได้เลย! ว่า P' เค้ามาสาย พี่เบิร์ดบอกว่า "เบิร์ดต้องขอโทษด้วยน๊ะครับ ที่มาช้า เหตุเกิดเพราะว่าเบิร์ดหาร.ร.ไม่เจอครับ วกไปวนมาอยู่นั่นหน่ะ จนโทรศัพท์มาที่ร.ร., Sister รับสายบอกว่าอยู่ระหว่างปีนัง กับสิงค์โปร์ พี่เบิร์ดเลยพูดเล่นว่า สงสัยว่าเบิร์ดจะไปไม่ทันครับ เพราะว่าตอนนี้เบิร์ดยังอยู่ประเทศไทยอยู่เลยครับ เอ้า! ฮา กันไป วันนั้นพี่เบิร์ดใส่กางเกงยีนส์แบบรัดรูป เสื้อเชิ้ตสีนํ้าเงินลายๆ ผ้าพริ้วๆ คาดเข็มขัดด้วย ตอนนั้น P'Bird ยังผอมอยู่เลย แล้วก็ถึงตอนที่ Sister นำช่อดอกไม้มามอบให้พี่เบิร์ด พี่เบิร์ดก็แกล้งรับไว้ครึ่งๆ ทำให้ซีสเตอร์ปล่อยมือไม่ได้ยังงั้นแหละ (นึกภาพกันเอาเองน๊ะจ๊ะ) ซีสเตอร์ก็เขินหน้าแดงไปเลย" (บาปน๊ะพี่เบิร์ด 5555) วันนั้นมาร้องได้แค่ 3 เพลงเท่านั้นเอง เพลงแรกเป็นเพลงหาดทราย สายลม สองเรา ส่วนเพลงที่ 2 นี่ไม่แน่ใจ เพลงสุดท้ายก็เป็นเพลงด้วยรัก+ผูกพันธ์ พอรู้ว่าเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายแล้วน๊ะเต๋...นํ้าตาเริ่มคลอๆ ตาแดงๆ มาเลย ไม่อยากให้พี่เบิร์ดกลับเลย วันนั้นพี่เบิร์ดคุยสนุกมาก ตามประสาคนอารมณ์ดี คือดีกับทุกคนหน่ะ เต๋ก็จะเดินออกไปจากห้องบ้างเพื่อที่จะไปส่ง แต่คุณครูไม่ให้ออก ต้องรอให้ Concert จบก่อน เพราะ K. แจ้มาร้องต่อหน่ะ มีเพื่อนเต๋อีกคนน๊ะ เค้าก็ชอบพี่เบิร์ดมาก ก็ยังงงๆอยู่ว่าทำไมไม่ซื้อตั๋วเข้ามาดู แล้วก็ถึงบางอ้อซะที! เพราะพี่จุ๊เค้าไปรอรับพี่เบิร์ด แล้วรอส่งพี่เบิร์ดขึ้นรถกลับ ได้ให้ดอกไม้ด้วยหล่ะ(เสียดายจัง) ที่เต๋ไม่ได้รอรับส่งพี่เบิร์ดถึงที่รถหน่ะ
- มีอยู่วันนึง! ตอนนั้นอยู่หอ ก็หอเดียวกันกับพี่จุ๊นี่แหละ ทานข้าวเย็นเสร็จก็มาโทรศัพท์ที่ตู้สาธารณะ โทร.หาพี่เบิร์ดค่ะ แบบว่าเคยโทรไปมาแล้ว แต่ว่าไม่เคยเจอ มาวันนั้นที่โทรหน่ะ.... Hello! ขอพูดกับพี่เบิร์ดหน่อยค่ะ, คุณเบิร์ดไม่อยู่ครับ, แล้วจะกลับมาประมาณกี่โมงคะ, อีกประเดี๋ยวก็กลับครับ, แล้วคนที่บ้านคือ คนที่รับสายหน่ะ เราก็ว่ากันว่าเสียงคุ้นๆน๊ะ พี่เค้าก็ถามว่า ชอบคุณเบิร์ดเหรอครับ, ค่ะชอบค่ะ แล้วไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ, ผมเป็นน้องของพี่เบิร์ดครับ, แล้วเราก็คุยกันไปซักพัก ก็นึกกันออกว่า อ้าว! น้องของพี่เบิร์ดเสียไปแล้วไม่ใช่เหรอ เท่านั้นหล่ะพี่เบิร์ดขำกลิ้งเลย ครับเบิร์ดพูดเองครับ พวกเราเลยอํ้าๆ อึ้งๆ อึ้งกิ่มกี่พูดกันต่อไม่ถูกเลย แล้วก็พอดีเสียงกริ่งเรียกเข้าห้อง Study ดูสิ! พี่เบิร์ดน่ารักมากๆเลย มีมาแกล้งอำกันเล่นอีก
- ตอนนั้นยังเด็กๆอยู่ แล้วก็อยู่หอด้วย เลยไม่เคยได้ไปดู Concert อยากดูมากเลย อยากเห็น พี่เบิร์ดว่าจริงๆแล้วตอนนี้เป็นยังงัยบ้าง ก็รอดูได้แต่ในทีวีหน่ะ อาม่าจะคอยเรียกว่ามีแล้วน๊ะเต๋ สรุปแล้วอาม่าติดตามยิ่งกว่าหลานซะอีก พอจบ ม.3 ก็ออกจากหอ ก็ได้ช่วงนี้แหละ ปิดเทอม พอดีพี่เบิร์ดจะไปที่ The Palace ตอนนั้น Palace ยังไม่ปิดเจ้าค่ะ! เต๋ก็ขอที่บ้านไปดู ตอนแรกแม่ไม่ให้ไปด้วย เพราะว่าเป็นเธค "ตามประสาคนรักลูก แต่ขัดลูกไม่ได้หน่ะ อิอิอิ" ก็ไปดูกับพี่สาว ก่อนไปดูก็ไปมาบุญครองก่อนเลย ไปซื้อเสื้อที่พี่เบิร์ดใส่ถ่ายปกหน่ะ สีเทา กับ สีดำ ชุด บูมเมอแรงงัย แล้วก็ไปดูกัน พอถึงตอนที่พี่เบิร์ดร้องเพลง พักตรงนี้ พี่เบิร์ดก็จะเปลี่ยนเป็น "รักคนนี้ ดีกว่า" แล้วก็ชี้มาทางเต๋ ตั้งสองครั้งแหนะ แล้วคนอื่นเค้าก็หันมามองเรา ประมาณว่า "อิจฉาเล็กส์น้อย" อิอิ ไม่ค่อยเข้าข้างตัวเองเล๊ย อาจจะเป็นเพราะว่าในนั้นเต๋เด็กสุดก็ได้ ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกเลยที่ได้ดูคอนเสิร์ตของพี่เบิร์ดแบบเต็มๆหน่ะ แล้วก็เก็บความประทับใจ แอนด์ ความรู้สึกที่ดีๆ กลับบ้านไป
- เฮ้อ! เขียนมาก็เยอะแล้ว ไม่รู้ว่าคุณผู้อ่านจะอ่านอักษรของข้าพเจ้าออกบ้างรึป่าวเนี่ย อิอิ bbee เอ้ย ตาบวมแล้นนั่นหน่ะ ยังมีอีกเยอะน๊ะ แต่ถ้าให้บรรยายป็นคำพูดเนี่ย มันยากส์หน่ะสำหรับความรู้สึกบางอย่าง เช่น...การที่พี่เบิร์ดให้ความสำคัญกับครอบครัวมากเหลือเกิน เป็นสิ่งที่ดีมาก ซึ่งตอนแรกยังไม่คิดเลยว่าพี่เบิร์ดจะรักคุณแม่ได้มากมายและทุ่มเทได้ขนาดนี้คือ เราทุกคนหน่ะ ต้องรักผู้เป็นบุพการีอยู่แล้ว แต่ว่ามันก็ต้องมีโมโหกัน, โกรธกัน อะไรทำนองเนี่ยบ้าง แต่ความรู้สึกจากที่เห็นพี่เบิร์ดกับคุณแม่ รู้สึกว่าพี่เค้าให้ความอบอุ่นกับคุณแม่ได้เยอะมาก... มากกว่าเราให้คุณแม่เราซะอีก ถ้าจะบอกว่า... พี่เบิร์ดเป็นหนึ่งในตัวอย่างของชีวิตเต๋ก็ว่าได้น๊ะ... เวลาคิดหรือจะทำอะไรก็จะนึกถึงพี่เบิร์ดไว้ก่อนเลย(อันนี้ก็เป็นเหมือนใช่มั้ยล่ะเพื่อน)
- พี่เบิร์ดมีส่วนช่วยเต๋ในหลายๆเรื่องเลยน๊ะ อย่างเวลาที่เราโมโหใคร, อารมณ์ไม่ดี, เครียด อะไรประมาณเนี๊ย ก็จะได้ P'Bird นี่แหละช่วย เพราะว่าจะเปิดเพลงของ P' เค้าฟังงัยหล่ะ ก็จะอารมณ์ดี เห็นม๊ะ! ช่วยได้เยอะจริงๆ (เอ่อ...คือว่าคือ อันนี้จะเรียกว่าความประทับใจคงไม่ได้ เอาเป็นความรักความผูกพันธ์ล๊ะกัน อิอิอิ)
เต๋
อันดับ
4
Emotion of Feeling To : P'Bird Thongchai McIntyre
ความประทับใจที่มีต่อพี่เบิร์ดตั้งแต่ยามแรกเห็น ก็คงจะเป็นรูปลักษณ์ภายนอกละมั้ง สะดุดตาที่สุด ก็เขี้ยวเสน่ห์ของพี่แกนั่นแหละ ไอ้เราก็เป็นประเภท ชอบผู้ชายมีเขี้ยวซะด้วยซิ First Impression ก็เลยโดนใจเข้าเต็มเปาตั้งแต่ชุด หาดทราย สายลม สองเรา เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน บวกกับเสียงร้องที่ฟังแล้วรู้สึกอบอุ่น มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ผลงานที่ออกมาแต่ละชุด บ่งบอกถึงการพัฒนาที่โตขึ้น ความตั้งใจจริงในการทำงาน ความใส่ใจที่ใส่ลงในงานเพลง, งานคอนเสิร์ตแต่ละครั้งที่ได้ดูได้ฟังนั้น ยิ่งสร้างความตื่นตาตื่นใจและประทับใจมากขึ้นๆไม่รู้ลืม นอกจากรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูดีแล้ว เรื่องของภายในจิตใจ ผู้ชายคนนี้ก็ไม่ใช่ย่อย เขาเป็นคนที่ คนแล้วทั่วจริงๆ คำพูดแต่ละคำที่ถูกกรั่นกรองจากหัวใจผ่านมันสมอง และออกมาเป็นคำพูด แต่ละครั้งจะแฝงข้อคิดที่ดี ฟังแล้วน่าประทับใจยิ่งนัก (โดยเฉพาะ เวลาพี่เขาพูดถึงเรื่องความรัก) พี่เบิร์ดเป็น Model ที่สมบูรณ์มากในเรื่องของ ความกตัญญู ที่น่ายกย่อง และน่านำมาเป็นแบบอย่างที่สุด ติ่งไม่เคยเห็นลูกคนไหน (แม้กระทั่งตัวติ่งเองก็ตาม) จะรักคุณแม่มากทั้งคำพูด และการปฏิบัติตัวต่อคุณแม่ที่บ่งบอกถึงว่า รักแม่มาก เท่าที่ลูกคนนึงจะรักแม่ได้เท่ากับ ตัวพี่เบิร์ดรักแม่ ย้อนมามองตัวเราเองและตั้งคำถามกับตัวเองว่า "รักแม่มั๊ย" คำตอบแน่นอนว่า "รักซิ" และเชื่อว่า ทุกคนที่เป็นลูก ก็ต้องบอกว่า รักแม่กันทุกคน แต่การกระทำล่ะ บ่งบอกหรือเปล่าว่า เรารักแม่ ติ่งเองก็ยอมรับว่า ติ่งก็ยังไม่ได้เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่สักเท่าไหร่หรอก ถ้าเทียบกับพี่เบิร์ดแล้ว ยังไม่ได้เศษเสี้ยวของพี่เขาเลย สิ่งนี้เป็นสิ่งดีที่สุดที่วัยรุ่น จะเด็กรุ่นใหม่ รุ่นไหนก็แล้วแต่ น่าจะนำมาเป็นแบบอย่าง เพราะติ่งเชื่อว่า ผลจากการกระทำของพี่เบิร์ดที่เขาเป็น "ธงไชย แมคอินไตย์" อยู่ได้ทุกวันนี้ ที่เขาไปที่ไหน ก็มีแต่คนรักเขา เพราะ "ความกตัญญูต่อบุพการี ความซื่อสัตย์ จริงใจต่องาน, ต่อคน นั่นเอง"
ติ่ง
อันดับ
5
เล่าความรู้สึกที่ชอบ พี่เบิร์ด (นายธงไชย แมคอินไตย์)
นับตั้งแต่พี่เบิร์ดเข้าวงการแสดงหนัง หรือ ละคร ก็ดูว่าทำไมจะอินกับบทแสดงนั้นๆ เหมือนตัวพี่เบิร์ดเป็นคนๆ นั้นเลย แล้วแสดงเป็นธรรมชาติมากด้วย แต่ต้องหล่อด้วยนะ
กับการร้องเพลงตั้งแต่ชุดแรกคือชุด หาดทราย สายลม สองเรา ว่าทำไมเสียงที่ร้องออกมาไพเราะจัง ก็เลยติดตามตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน มีเพลงกี่เพลงกี่ชุดก็จะซื้อทุกครั้ง แต่ตอนต้นๆ ไม่ได้ซื้อก็ตาม ก็อัดคอนเสิร์ตที่มีในโทรทัศน์แต่มันเสียไปแล้ว ตอนนี้ยังเสียดายอยู่เลยจริงๆนะ ตอนนี้มีกำลังเงินที่จะซื้อก็จะซื้อชุดเก่าๆ กลับมา มีข่าวสารอะไรก็จะตัดเก็บไว้ หรือ ลงในนิตยสารอะไรก็จะซื้อเก็บไว้จนเต็มไปหมด รูปพี่เบิร์ดจะมีมากกว่ารูปตัวเราเสียอีก
คอนเสิร์ตของพี่เบิร์ดแต่ละครั้งจะไม่เหมือนคนอื่นๆ จะให้แฟนเพลงสนุกกับพี่เบิร์ดด้วย หรือมีมุขที่เล่นทุกครั้ง ทำให้แฟนเพลงไม่เบื่อ นับเป็น 1 ในโลกที่หาตัวจับได้ยาก จะเป็นคนขี้เล่น เป็นคนมองโลกในแง่ดี ทำให้มีคนชอบพี่เบิร์ดมาก ไปที่ไหนก็จะมีแฟนคลับของพี่เบิร์ดติดตามไปตลอดเวลา จะมีแม่ไปดูคอนเสิร์ตทุกครั้งเลย
ในชีวิตครอบครัวก็จะเป็นคนรักแม่มากที่สุด แม่อยากได้อะไรไปเที่ยวที่ไหน จะพาไปเสียทุกครั้ง จนแม่จากไปไม่มีวันกลับมา และตั้งแต่คนไม่มีอะไรเลยจนมีบ้านเป็นของตัวเอง และเป็นบ้านครอบครัวแมคอินไตย์ด้วย
ในงานเพลงแต่ละครั้ง แต่ละคอนเสิร์ตก็จะบ้างานมาก อะไรที่เขาไม่ทำก็จะทำให้ได้จนโดนพี่ๆ ว่าก็มี จะทำอะไรเก่งปานนั้น หนูก็ถึงได้ชอบแล้วก็รักในการสู้งาน และก็รักครอบครัวของพี่เบิร์ดมากถึงได้ห่วงใย ไม่อยากให้พี่เบิร์ดเป็นอะไรเลย แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะพี่เบิร์ดเป็นคนเหมือนกัน อยากได้ฟังเสียงเพลงได้เห็นหน้าในคอนเสิร์ตทุกๆ ครั้ง และตลอดไปจนหาชีวิตไม่
ด้วยรักและห่วงใย
หนู
